ಕವನದ ಆಕ್ರಂದನ

ಇದು ಪುಟ್ಟ ಕವನ...
ಅದರೊಳಗೇ
ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದೆ..
ತನ್ನ ಮೌನ ಆಕ್ರಂದನ...
ನಾಲ್ಕೇ ಸಾಲುಗಳ
ಅಪಕ್ವ ವೆನಿಸುವ ನುಡಿಗಳು..
ಆದರೂ.. ತನ್ನೊಳಗೆ..
ಅಡಗಿಸಿದ
ಯಾರೂ ಅರ್ಥೈಸದ ...
ಯಾರಿಗೂ ಬೇಡದ
ಸಾವಿರಾರು..
ಪರಿಪಕ್ವ ವಿಚಾರಗಳ..
ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ನಿಟ್ಟುಸಿರುಗಳ
ಒಳಗೊಂಡ ಪುಟ್ಟ ಕವನ..
ಜೊತೆಗೆ ತನ್ನ ಮೌನ ಆಕ್ರಂದನ..
ತುಟಿಯಾಚೆ ಬಾರದೆ...
ಮನದೊಳಗೆ ಕೂರದೆ...
ಸದ್ದೇ ಮಾಡದಂತೆ
ಇದ್ದೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ...
ಇಲ್ಲದೆಯೂ ಇರುವಂತೆ...
ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ..
ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕವನ..!
ಅಗೋಚರ ಪದಗಳ..
ಅಚ್ಚರಿಯ ಅರ್ಥಗಳ..
ಒಮ್ಮೆಲೇ.. ಒಳಗೊಂಡ ಪುಟ್ಟ ಕವನ..
ಜೊತೆಗೆ ತನ್ನ ಮೌನ ಆಕ್ರಂದನ....

ಕೇವಲ ನೆನಪಿಗಾಗಿ..

ಮನವೇ ಪ್ರಕೃತಿ..
ಆಗಸವೇ ನಿರೀಕ್ಷೆ...
ಭಾವವೇ ಸಾಗರ
ಕನಸಿನ ತೀರದಲ್ಲೇ
ಆಸೆಗಳ
ಮರಳ ಗೂಡು...
ಕಲ್ಪನೆಗಳೇ
ಆಗಾಗ ಮೂಡುವ
ಅಲೆಗಳಂತೆ....


ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿ ಇದ್ದರೆ...
ಮನದ ಪ್ರಕೃತಿ
ನಗುತಲೇ ಇದ್ದರೆ...
ಆಸೆಗಳ ಮರಳ ಗೂಡು
ಹಾಗೇ ಉಳಿಯಬಹುದು
ಎಂದಿಗೂ ಅಳಿಯದ
ನೆನಪಿನ ಕೃತಿಯಾಗಿ...


ಅಕಸ್ಮಾತ್...
ಮನದ ಪ್ರಕೃತಿ ಮುನಿದು....
ಭಾವಗಳ ಸಾಗರ
ಹುಚ್ಚಾಗಿ ಕುಣಿದು...
ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಸುನಾಮಿ ಅಲೆಗಳು..
ಭೋರ್ಗರೆದು ಅಪ್ಪಳಿಸಿದರೆ...
ಆಸೆಗಳ ಮರಳ ಗೂಡು
ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಗಬಹುದು...
ಅಳಿದು ಹೋಗಿ
ಕಾಡಬಹುದು..
ಕೇವಲ ನೆನಪಾಗಿ... !


ಕೊನೆಗೆ ....
ಉಳಿಯುವುದು...
ಆಗಸವೆಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮಾತ್ರ...
ಆಗಸ ಎಂದಿಗೂ ಅಳಿಯದ ಅಚ್ಚರಿ...
ಮತ್ತೆ ಮರಳ ಗೂಡು ಕಟ್ಟಬೇಕೆ... ?
ಪ್ರಕೃತಿ ಸಿದ್ಧಳಾಗುವ ವರೆಗೂ ಕಾಯಬೇಕು ...
ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ...
ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಆಗಸವನ್ನೇ ನೋಡಬೇಕು..
ಕೇವಲ ನೆನಪಿಗಾಗಿ..

ಹಾಡು ನನ್ನ ಚರಮ ಗೀತೆ..

ಈ ಜೀವ ದೇಹದಿಂದ ಹಾರಲು

ಆತ್ಮ ಚಿತೆಯಿಂದ ಹೊರಡಲು

ನಾಚುವಂತೆ..

ನನ್ನದೇ ಕವಿತೆ..

ಹಾಡು ನನ್ನ ಚರಮ ಗೀತೆ..

ತಣಿಯಲಿ ಈ ಆತ್ಮ

ಕುಣಿಯಲಿ ಎನ್ನ ಚೇತನ..

ಹರಿಯುವಂತೆ...

ಸುಪ್ತ ಸರಿತೆ..

ಹಾಡು ನನ್ನ ಚರಮ ಗೀತೆ...

ಬದುಕಿಗೆ ಅರ್ಥ ಬರುವಂತೆ ...

ಕೆದಕಿದ ನೋವು ಸುಡುವಂತೆ..

ಮೂಡುವಂತೆ..

ಹೊಸ ಚರಿತೆ...

ಹಾಡು ನನ್ನ ಚರಮ ಗೀತೆ..

ಅಂತರಾತ್ಮ ಅರಿವಂತೆ..

ತಪ್ತ ಭಾವದ ಕುರಿತಂತೆ..

ಈ ಬಾಳ ಜಂಜಾಟದ...

ಒಗಟು ಬಿಡಿಸುವಂತೆ..

ಹಾಡು ನನ್ನ ಚರಮ ಗೀತೆ....

ಈ ಆತ್ಮ ಜನ್ಮ ತಳೆವಂತೆ...

ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲೋ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆವಂತೆ..

ಹರಸಿ ಕೂಗು ....

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ....

ಹಾಡು ನನ್ನ ಚರಮ ಗೀತೆ..!

ನೀ ನನಗೆ ... ನಾ ನಿನಗೆ...

ನಿನ್ನೊಳಗೆ ನಾನಾಗಿ

ನನ್ನ ನಾ ನಿನಗಾಗಿ

ನೀಡಿ

ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ನರ್ತಿಸುವೆ

ನಿನ್ನೋಲವೇ ನಾನಾಗುವೆ

ನನದೇನು..?

ನನಗಿರುವುದೇನು...?

ನೀನೆ ನನ್ನ ನಲಿವು ...

ನೀನೆ ನನ್ನ ನಗುವು...

ನಿನಗಾಗಿ ನಾನು

ನನಗಾಗಿ ನೀನು

ನನ್ನೆದೆಯಲ್ಲಿ ನೀ ನೇಗಿಲು

ನಿನ್ನೆದೆಯಲ್ಲಿ ನಾ ನೆರಳು

ನಾನು ನೀಲಾಕಾಶ

ನೀನಲ್ಲಿರೋ ನಕ್ಷತ್ರ

ನಾ ನಿನಗೆ ನಕ್ಷೆ..

ನೀ ನನಗೆ ನಿರೀಕ್ಷೆ ...

ಅವಳ ಹೆಸರು

ಅಗ್ನಿಯೂ ಸುಟ್ಟುಹೋಗುವ ಕೋಪ

ಧರಿತ್ರಿಗೂ ಮೀರಿದ ಮೌನ

ಕೊಂಡು ತಂದವಳು

ನನ್ನ ಉಸಿರು

ಗೆಳತಿ ಅವಳ ಹೆಸರು

ಹೂವನು ಮೀರಿದ ಕಂಪು

ಇವಳು ಮಂಜಿಗಿಂತ ತಂಪು

ನನ್ನೆದೆಯ ಮಡುವಿನ ಕಮಲ

ಅರಳಿದಳು ಸೋಕಿಸದೆ ಕೆಸರು

ಮಡದಿ ಅವಳ ಹೆಸರು

ದೀಪದಾರತಿಯ ಬೆಳಕು

ಕಾರಿರುಳ ಕಳೆವ ಹೊಳಪು

ಹೊತ್ತು ಬರುವವಳ

ಮನ ಹಸಿರು

ಹೆಣ್ಣು ಅವಳ ಹೆಸರು

ತೊಡೆದು ಪುರುಷನ ವಿಕೃತಿ

ಕಲಿಸಿ ಬಾಳಿಗೆ ಸಂಸ್ಕೃತಿ

ಸಲಹುವವಳ

ಬದುಕು ಕೆನೆ ಮೊಸರು

ಪ್ರಕೃತಿ ಅವಳ ಹೆಸರು...

ಬಿನ್ನಹ ಮುಗಿಲಿಗೆ

ಮಳೆಯಿಲ್ಲದ ನೆಲದಲ್ಲಿ

ಕನಸಿಗೂ ಬರಗಾಲ

ಜೀವನ ಪರ್ಯಂತ..

ಬಿರುಕಿದ ಇಳೆಯಲ್ಲಿ

ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದ ದನಿಯ

ಮೌನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ..

ಅದರ ಆಸೆ ಜೀವಂತ

ಬಾರದ ಮಳೆಯಿಂದ

ತಂಪಾಗಿಲ್ಲ ಇಳೆ

ಒಡಲು ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ

ಒಲುಮೆಯ ಮರದ

ಎಲೆಗಳು ಉದುರಿವೆ

ಮತ್ತೆ ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ

ಬಿರುಗಾಳಿಗೆ ತೇಲಿ

ದೂರದೂರಿಂದ ಮುಗಿಲ

ಸವಾರಿ ಇಲ್ಲೇ ನುಗ್ಗಿದಂತೆ

ಜೀವದ ಕರೆಗೆ

ಛೆ! ನಾಲ್ಕು ಹನಿಯನ್ನೂ

ಚಿಮುಕಿಸದೆ

ಹೊರಟ ವೇಕೋ

ಮತ್ತೆ ತೆರೆಮರೆಗೆ

ಓ ಮುಗಿಲೇ ಮುನಿದೆಹೆ ಏಕೆ

ಬಾರದೆ ನಮ್ಮೀ ನೆಲಕೆ

ಕರಗಿ ಉದುರಲು

ನಿನಗೂ ತೆರಬೇಕೆ ಸುಂಕ ?

ಕರುಣಿಸಿ ಕರಗು

ತಣಿಯಲಿ ಧರೆ

ಎಂದೂ ತೋರದೆ ಬಿಂಕ..

ನಿನ್ನೊಡನೆ ಅಂದು

ಸಿಗಬೇಕಿದೆ ಭಾವ ತಂತು

ಮಿಡಿಯಲು ಶ್ರಾವ್ಯ ನಾದ

ಕಾಯುತಿದೆ ನಿನಗಾಗಿ ಕಾದ

ಜೀವವಿದು ಇಲ್ಲೇ ನಿಂತು

ನಿನ್ನ ನಗು ಮೊಗ ನೋಡಿ

ನಾ ಅಂದು ಕಲಿತ ಹೊಸ ರಾಗ

ನಿನ್ನ ನುಡಿಯೆಂಬ ಶ್ರುತಿಯ

ಹುಡುಕಿ ಹೊರಟಿದೆ

ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ಕಾಡಿಗೆ

ನನ್ನೆದೆಯ ಗೂಡಿಗೆ

ಸೋಕಿ ಹೋದ ಆ ಕ್ಷಣವು

ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಅಮರವಾಗಿದೆ

ನನ್ನ ಗಲ್ಲ ಸವರಿ ಹೋದ

ನಿನ್ನ ತುರುಬಿನ ಮಲ್ಲಿಗೆ

ನಾಚಿ ಕೆಂಪಾದಾಗಲೇ

ಅದರ ಪರಿಮಳ ದುಪ್ಪಟ್ಟಾಯಿತು

ನಿನ್ನ ಸೆರಗಲ್ಲಿ ಗಂಟು ಕಟ್ಟಿದ

ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಒಗಟನ್ನು

ನೀನು ಬಿಚ್ಚಿ ಬಿಡಿಸಿದ ಕಲೆಯೇ

ನನಗಾದ ಜ್ಞಾನೋದಯ

ಉಸಿರುಸಿರು ಒಂದಾದಾಗಲೇ

ಅರಿತುಕೊಂಡೆ ನೀನನ್ನ ದೇವತೆ

ನೀ ಹಡೆದ ಹೊಸ ಜೀವ

ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಕಲರವ

ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆಂದು....

ಗೋಧೂಳಿ ಸಮಯ ತುಸು ಜಾರಿ
ಕಾರ್ಗತ್ತಲು ಅರಳುವ ಸಮಯ....
ಭೂ-ಬಾನು ಒಂದಾಗಿ ಮಾಡಲೆಂದೇ
ಬಂದನೇನೋ ಈ ಮಳೆರಾಯ...!
ನೆಂದು ಹೋದೆ
ಆ ಇಳೆಗಿಳಿದ ಮಳೆಗೆ
ಮಿಂದು ಹೋದೆ
ಅದು ತಂದ ಚಳಿಗೆ
ಅಂದವಿತ್ತು ಆ ಮಿಂಚು
ಮೋಡಗಳ ನಡುವೆ
ಮಿಂಚಿ ಮರೆಯಾಗುವ ಆ ಅಲ್ಪ ಕ್ಷಣ !
ಜೊತೆಗೆ...
ಎದೆಗೆ ಝಲ್ಲನೆ ಈಟಿ ಹೊಕ್ಕಂತೆ
ಸಿಡಿಲ ನರ್ತನ !
ಈ ನಡುವೆ ಕಾಣದ ಗೆಳತಿಯೋರ್ವಳ
ದೂರವಾಣಿ ಕರೆ!
ಅಸ್ಪಷ್ಟ ದನಿಯೊಂದಿಗೆ
ಉಭಯ ಕುಶಲೋಪರಿ!
ಈಗ ನೆಂದದ್ದು - ಮಿಂದದ್ದು.. ಬರೀ ದೇಹವಲ್ಲ
ಮನಸೂ ಸಹ... !!

ನಿರ್ಗಮನ!

ನೀ ಕೊಟ್ಟ ಛಡಿ ಏಟಿನ ಗುರುತು
ಮನದಲ್ಲಿ ಮಾಸುವ ಮುನ್ನ
ನೀ ಇಟ್ಟ ಬರೆಗೆ ಹೃದಯ
ತಲ್ಲಣ!
ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ ರಕ್ತವೂ
ಅಲ್ಲಿಂದ ಜಿನುಗಲು
ಅಶಕ್ತ !
ಒಡಲಿಗೆ ಇಟ್ಟ ಬೆಂಕಿ
ಆರಿಸಲಾಗದ
ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚು !
ಪಸರಿಸಿ ತನು ಮನದ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ
ಉಳಿದದ್ದು ಬರೀ
ಬೂದಿ!
ನೆನಪಿನ ಗೊಂಚಲ
ನೀ ತಿವಿದು ಹೋದ ಸಂಜೆ
ಕಣ್ಣಂಚಿನ ಕಂಬನಿಯೂ ಆಗಿತ್ತು
ಬಿಸಿ!
ಕಲ್ಪನೆಗೂ ಮೀರಿದ್ದ
ಅಭಿಲಾಷೆಗಳ ಬಲೂನು
ಚುಚ್ಚು ಮಾತಿನ ಸೂಜಿಗೆ
ವಿಸ್ಫೋಟ!
ನಮ್ಮ ಕನಸುಗಳ ಮಾರಿಕೊಂಡ
ಆ ರಾತ್ರಿಯ ಕಹಿ ಸಮಯ
ಈಗಲೂ ಬೆಂಬಿಡದೆ ಕಾಡುವ
ದುಃಸ್ವಪ್ನ!
ತಣ್ಣಗೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿಗೆ
ನೀ ಇಟ್ಟ ಕೊಳ್ಳಿ
ಆಗಿ ಹೋಯ್ತು
ಚಿತೆ!
ಅರ್ಧ ಸುಟ್ಟು ಉಳಿದ ಪಳಿಯುಳಿಕೆ
ಎಂದೆಂದೂ ಅಳಿಯದ
ಚಿಂತೆ!

ಆಡೋಣ ಬಾ...

ಓಡೋಣ ಬಾ
ಹಿಮಗಿರಿಯ ತುತ್ತ ತುದಿಗೆ
ಅಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸೋಣ ಬಾ
ನಮ್ಮದೇ ಹೂದೋಟ
ಜಗದ ಹಂಗಿಲ್ಲದೆ
ಆಡೋಣ ಬಾ ಜೂಟಾಟ


ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣು ನಾನಾಗೇ
ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ನೀನಾಗು
ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲೇ
ಮೀರುವ ಜಗದ ಎಲ್ಲೆ
ಹುರುಪಿನಿಂದ ನಾವು
ಆಡೋಣ ಕಣ್ಣಾ ಮುಚ್ಚಾಲೆ


ಸೃಷ್ಟಿಸೋಣ
ಪ್ರೀತಿಯ ನದಿಯಲ್ಲಿ
ಅನುರಾಗದ ಅಲೆ
ಎಡವದಂತೆ ಆಡೋಣ
ಮನದ ಮೈದಾನದಲ್ಲೇ
ಅನವರತ ಕುಂಟು ಬಿಲ್ಲೆ


ನೆನಪಿರಲಿ...
ಸೋಲಿರಲಿ ಗೆಲುವಿರಲಿ
ಆಟದ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯೇ
ಬೇಕು ಬದುಕಿಗೆಲ್ಲಾ
ಫಲಿತಾಂಶ ಯಾಕೆ ಬೇಕು
ಅದು ಆಟಕ್ಕುಂಟು ಲೆಕ್ಕಕ್ಕಿಲ್ಲ !

ಸರಿತೆ

ಸೊಗಸಾದ ಕಲ್ಪನೆಯಾದೆ
ಮುತ್ತಂಥ ಅಕ್ಷರವಾದೆ
ಮುದ್ದಾದ ಪದವಾದೆ
ಸವಿಯಾದ ಸಾಲಾದೆ
ಎದೆಯ ಪುಟದಲಿ
ಒಲವಿನ ಕವನವಾದೆ

ರಾಗದಲ್ಲಿ ಬೆರೆತೆ
ಸರಾಗವಾಗಿ ಕುಳಿತೆ
ಸಂಗೀತದ ಆಲಾಪವಾಗಿ
ಬರೆದೆ ಹೊಸ ಚರಿತೆ
ನೆನಪ ಸ್ಮೃತಿಯಲಿ
ನೀನಾದೆ ಹರಿವ ಸರಿತೆ

ಕಾಗದದ ದೋಣಿ

ಕಾಗದದ ದೋಣಿ ಇದು ...
ನೆನೆಯಬಹುದು
ಮುಳುಗಲಾರದು
ಈಗಲೋ ಆಗಲೋ
ಹರಿಯಬಹುದು
ಕೊಂಚವಾದರೂ
ತೇಲದೆ ಇರದು


ಕಾಗದದ ದೋಣಿ ಇದು ...
ಬಹಳ ಚಿಕ್ಕದು
ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಯದ್ದು
ಇದ ಮಾಡಿದ
ಮನದ ಮುಗ್ಧತೆಯದು
ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟಲಾಗದ್ದು


ಕಾಗದದ ದೋಣಿ ಇದು ...
ಬಹು ದೂರ ಸಾಗದು
ನಾವಿಕನಿಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿ
ಗುರಿ ತಲುಪಿಸಲು
ಒಬ್ಬಂಟಿ ಯಾನಿ ಇದು
ಗುರಿ ಮುಟ್ಟದೆ
ಅಳಿಯಲೂ ಬಹುದು


ಕಾಗದದ ದೋಣಿ ಇದು ...
ಸಾಟಿಯಲ್ಲ ಹಡಗಿಗೆ
ಇದು ಎಂದೆಂದೂ
ಮುಟ್ಟಲಿಲ್ಲ ಕಡಲಿಗೆ
ನಿಶ್ಚಲ ನೀರೆ ಪರಿಧಿ
ಅದರೊಳಗೇ ಇದು ಬಂಧಿ

ನೀ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ

ಈ ಹೃದಯ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಲು
ಮೌನ ಮಾತಾಯಿತು
ನಿನ್ನ ನೆನಪು ಮನ ಸೇರಲು
ದುಃಖ ಬರಿದಾಯಿತು

ನಿನ್ನ ಕಾಣುವ ಹಂಬಲಕೆ
ಹಗಲು ಹರಿಸಿತು ಸೆಳೆಮಿಂಚು
ನಿನ್ನ ಸೆಳೆವ ಉಪಾಯಕೆ
ಕತ್ತಲು ಕಟ್ಟಿತು ಒಳಸಂಚು

ಸುಳಿಯು ಸುಳಿದಾಡದು
ನೀ ನಿಂತ ಮನದ ಮಡುವಲ್ಲಿ
ಅಳಿವಿಲ್ಲ ನನಗೆ ಇದ್ದಷ್ಟು ದಿನ
ನಿನ್ನಾಸರೆಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ

ನಲುಮೆಯ ಬದುಕಿದು ಒಗಟು
ಬಿಡಿಸು ಬಾ ಈ ಕಗ್ಗಂಟು
ಕಾರಿರುಳ ಕಾನನವು ಕತ್ತಲ ಕೂಪ
ಬೆಳಗಿಸೆ ಇರುಳ ಹೊತ್ತಿಸು ಒಲವಿನ ದೀಪ

ನಸುಗಂಪು ಹೂ ಸೂಸಿದೆ
ಈ ಕಲ್ಪನೆಯೇ ಹೊಸದಾಗಿದೆ
ಪ್ರತೀ ಕಲ್ಪನೆ ನಿನ್ನ ನೆನಪಂತಿದೆ
ಆ ನೆನಪೇ ಹಸಿರಾಗಿದೆ

ದಾಟಿ ಬಾ ಸಪ್ತ ಶರಧಿಗಳ
ಮೀಟಿ ಬಾ ಸುಪ್ತ ಭಾವಗಳ
ಕನಸು ನನಸಾಗುವ ಘಳಿಗೆಗೆ
ಸೇರಿ ಬಿಡು ನೀ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ

ಹಕ್ಕಿಯ ಗೂಡು

ಹಕ್ಕಿಯ ಗೂಡು
ಹೇಗಿದೆ ನೋಡು
ಪುಟ್ಟ ಮರಿಗಳ
ತನ್ನೋಡಲಲ್ಲಿ
ಸಲಹುತ
ನಗುವುದು ನೋಡಲ್ಲಿ


ಹಾರದ ಮರಿಗಳ
ಬೀಳಿಸದೆ
ತಾಯಿಯ ನಂಬಿಕೆ
ಹುಸಿಮಾಡದೆ
ಕಾಲವ ಕಳೆವುದು
ಚಿಂತಿಸದೆ


ರೆಕ್ಕೆ ಬಲಿತ ಹಕ್ಕಿ
ಪುರ್ರನೆ ಹಾರಿ
ಗೂಡಿನ ಪ್ರೀತಿಯ
ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಿ
ಮೇಲೆರುವುದು
ಗೂಡಿನ ಕೈ ಜಾರಿ


ನಗುತ ತೋರುತ ಸ್ವಾಗತ
ಹೊಸ ಮರಿಗಳಿಗೆ
ಆಶ್ರಯವಾಗಿ
ಅದುವೇ ಪ್ರೀತಿಯ ತೋರುತ
ಹಾಗೆ ಇರುವುದು
ಬೆಚ್ಚನೆ ಗೂಡಾಗಿ

ನಗು

ಸಿಗಬಹುದು ಚಿಂತೆಯ

ಸಂತೆಯಲ್ಲೂ ನಗುವೆಂಬ

ಗುಳಿಗೆ

ದೂರವಿಲ್ಲ ಆ ನಗುವು

ನಮ್ಮದಾಗುವ

ಘಳಿಗೆ



ಹಣ್ಣೆಲೆ ಉದುರಿದ ಮೇಲೆ

ಚಿಗುರದೆ ಇರದು

ಚಿಗುರೆಲೆ

ದುಗುಡ ದೂರವಿಟ್ಟು

ಮತ್ತೆ ನಗುವ

ಈಗಲೇ

.

ನಕ್ಕು ನಗಿಸಿ

ನಗುವವರ ಮುಖದಲಿ

ನಗುವಾಗುವ

ಮರೆಯಿಸೆ ದುಃಖ

ಮನತಣಿಸುವ

ಹಾಡಾಗುವ

ಹೀಗೊಂದು ನೋವು

ನಿನಗೆ ......
ಬರಿದಾಗದು
ಹೃದಯದ ಕೊಳ
ಮೊಗೆದಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ....
ಸಿಹಿ ನೀರ ಸವಿಯುವ
ಭಾಗ್ಯ ನಿರಂತರ...


ನನಗೆ......
ಕೈಗೆಟುಗದು
ಇಲ್ಲೇ ಇರುವ
ಪ್ರೀತಿ ಮರದ ಫಲ...
ಕಹಿ ನೆನಪಲ್ಲಿ ಮೀಯುವ
ಪಾಪ ನಿರಂತರ....


ನಿನಗಾಗಿ.....
ಮೀಸಲಿದೆ
ಹಸಿ ಪ್ರೀತಿ
ಬೆಚ್ಚನೆ ಆಸರೆ
ಕಣ್ ಗಾವಲಿನಲ್ಲಿ
ನೀ ನನ್ನ ಕೈ ಸೆರೆ...


ನನಗೇಕೆ.....
ಬೇಡದ
ಹುಸಿ ಪ್ರೀತಿ
ಅಣಕಿನ ಕೇಕೆ
ಒಲವಿನ ಬೇಲಿ ಇಲ್ಲದೆ
ಬಿರುಕು ನೆಲದಲ್ಲಿ ನಾ ಸೆರೆ...


ಹೀಗೇಕೆ ನೀನು .....
ಸುಮ್ಮನಾದೆ....
ಮಾತಿಗೆ ಸಿಗದೆ
ದೂರವಾದ ಬೆಳಕಂತೆ
ಬಾರದ ಮಳೆಯಂತೆ
ಮೌನದಿ ಕುಳಿತೆ...


ಆದರೂ ನಾನು...
ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ ನಿಂತೆ
ಸುಮ್ಮನಾಗದೆ
ಬೆಳಕಿಗಾಗಿ ಕೂತ ಕತ್ತಲಂತೆ
ಮಳೆಗಾಗಿ ಕಾದ ಧರೆಯಂತೆ
ಬರೆಯುತ ಕವಿತೆ.....

ನಾನು-ನೀನು

ನೆನಪಿನ ಪುಟದ

ಬಿಳಿ ಹಾಳೆಯಲ್ಲಿ

ಹೊಸ ಚಿತ್ರ ನೀನು

ಹಳೆಯ ಬಣ್ಣ ನಾನು

ದೂರದಾಚೆಯ ಕಾನನದ

ಮಡಿಲಲ್ಲಿ

ನಿತ್ಯ ಹಸಿರು ನಿನ್ನದು

ಅಲ್ಲಿರುವ ಉಸಿರು ನನ್ನದು

.
ಸವಿ ಜೇನ ಕೊಳದ

ನಡುವಿನಲ್ಲಿ

ಅರಳಿದ ನೈದಿಲೆ ನಿನ್ನ ಕಂಗಳು

ನಾನು ಅರಳಿಸುವ ಬೆಳದಿಂಗಳು

.

ಕನಸಿನ ಲೋಕದ

ಹೂದೋಟದಲ್ಲಿ

ಕೆಂಪು ಗುಲಾಬಿಯು ನಿನ್ನಧರ

ನಾನದರ ಭ್ರಮರ

Unknown Feeling!

Saw it
Ignored it
Did not realize
What is it..!


No loss
No gain
Left over
Is just pain


Fractured mind
Is complete blind
Waiting for
A path of kind

ಒಲವು

ಭಕ್ತಿಯ ಅಲೆ
ಮುಕ್ತಿಯ ತೀರಕೆ
ಪ್ರೀತಿಯ ಕಲೆ
ನಲ್ಮೆಯ ಜೀವಕೆ


ಜೇನ ನದಿಯಲ್ಲಿ
ಒಲುಮೆಯ ನೌಕೆ
ಮೀನ ಹೆಜ್ಜೆಯಲಿ
ಮನದಾಳದ ಬಯಕೆ


ಆಸೆಗಳೇ ಬಸಿರಾಗಿ
ಭಾವಗಳೇ ಉಸಿರಾಗಿ
ನೆನಪಾದವು ಹಸಿರು
ಒಲವು ಅದರ ಹೆಸರು

ಮನಸಿನ್ನೂ ಹಸಿ ಗೋಡೆ....

ಅರ್ಥವಾಗದು ನನಗೆ
ಒಗಟಿನ ಮಾತು
ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಬುದ್ಧ ನಡೆ-ನುಡಿ
ವ್ಯರ್ಥ ಜೀವಿ ನಾ
ಕಾರಣ......
ಮನಸಿದು ಹಸಿಗೋಡೆ...!




ಒಲಿಯದು ನನಗೆ
ಸಂಸ್ಕಾರ ಪಾಠ
ನಿಮ್ಮ ಜಗದ ನೀತಿ-ನಿಯಮ
ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಜಗತ್ತೇ ಬೇರೆ
ಕಾರಣ.....
ಮನಸಿದು ಹಸಿಗೋಡೆ...!



ಶಕುತಿ ಇಲ್ಲ ನನಗೆ
ತಾಳಲು ಕಟು ಮಾತು
ನಿಮ್ಮ ಹಾಗಿನ ಧೈರ್ಯ
ಹಾಲಿನಂಥ ಮನಸು ಒಡೆದು ಹೋದೀತು
ಕಾರಣ.....
ಮನಸಿದು ಹಸಿಗೋಡೆ...!




ಮುಕುತಿ ಬೇಡ ನನಗೆ
ಸ್ವರ್ಗದ ಬಾಗಿಲಿಗೆ
ಅಲ್ಲ ನಾ ನಿಮ್ಮಂಥ ಆಸ್ತಿಕ
ಭಕುತಿಯೇ ಇಲ್ಲ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ
ಕಾರಣ....
ಮನಸಿದು ಹಸಿಗೋಡೆ...!




ನಿಮ್ಮಂತೆ ನಾನಲ್ಲ
ನನ್ನಂತೆ ನೀವಿಲ್ಲ
ಬದುಕಲಾರೆ ನಿಮ್ಮ ಹಾಗೆ ನಾ
ಕ್ರೂರ ಮನಗಳ ನಡುವೆ ಇರೆ ನಾ
ಕಾರಣ...
ಮನಸಿನ್ನೂ ಹಸಿಗೋಡೆ....!!