ಅಸ್ಪಷ್ಟತೆ..

ಓಡಲ ದನಿ ಕೇಳುವುದೇ ಹೊರಗಿನವರಿಗೆ?
ಹೊರಬಂದ ಮಾತದು ನಾಟುವುದೇ ಒಳಗವರಿಗೆ?
ಬೇಕೇ ಬೇಕು ಒಳ ಮನಸು ಅರ್ಥೈಸಲು
ಕೆಲವು ಮಾರ್ಮಿಕ ನುಡಿಗಳ ಸಾಲು


ಅಸ್ಪಷ್ಟ ರೇಖೆಗಳ ನಡುವೆ ಊಹಿಸುವ
ಸಮನಾಂತರ ಬದುಕೆಂಬುದೇ ಒಂದು ಅಸಾಧ್ಯ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲವೇ?
ಸಮರಸದಿಂದಿರಲು ಬೇಕೇ ಬೇಕು
ಪರಸ್ಪರ ನಂಬಿಕೆಗಳ ಸರಕು


ಇನ್ನೆಷ್ಟು ದಿನ ವಿರಬಹುದು ನಾವು ಈ ಜಗದಲಿ?
ಸೂರ್ಯ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮರೆಯಾಗುವವರೆಗೂ..?
ಚಂದ್ರ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕರಗುವವರೆಗೂ...?
ಮರೆಮಾಚದೆ ಒಪ್ಪೋಣ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಆಟ
ಯಕಶ್ಚಿತ್ ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳ ಜೂಜಾಟ

ವಿಚಿತ್ರ ಸೋಗಿನಲ್ಲಿ ಬಾಳುವುದು ಅಪಕ್ವತೆಯ ಲಕ್ಷಣ
ಖಚಿತವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗದು ಅದೆಷ್ಟು ದಿನ ಸಾಗೀತು ಸುಳ್ಳುಗಳ ನಿರಾತಂಕ ಪಯಣ
ಕೊನಯುಂಟು ಪ್ರತಿದಿನದ ಮಿಥ್ಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ
ಮೀಸಲಿರಲಿ ಕೆಲವು ಘಂಟೆಗಳು ಸತ್ಯವಾದ ಸಮೀಕ್ಷೆ ಗಳಿಗೆ

ಇರುವಷ್ಟು ದಿನದಲಿ ನೆಡಬಾರದೇಕೆ
ಪ್ರೀತಿ ವಿಶ್ವಾಸಗಳ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಗಿಡಗಳ
ಅದೇ ಗಿಡಗಳು ನಾಳೆ ಕಾಣಲಾರವೇ ನಂಬಿಕೆಯ ಮೊಳಕೆ
ಎಲೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಟಿಸಿ ಲೊಡೆಯುವ ಆಶಾವಾದದ ಕುಡಿ
ಆಗಲಿದೆ ಬದುಕ ಹಸನುಗೊಳಿಸುವ ನಿರ್ಮಲ ಗುಡಿ

ಅವಿತು ಕುಳಿತ ಕವಿತೆ

ಅವಿತು ಕುಳಿತಿರುವ ಕವಿತೆ
ಒಮ್ಮೆ ಬಂದುಬಿಡು ನನ್ನ ಭಾವನೆಗಳೊಡನೆ ಬೆರೆತು
ಚಡಪಡಿಸಿದೆ ಈ ಮನಸು ಬರೆಯಲು ಹೊಸ ಚರಿತೆ


ಈಗಾಗಲೆ ಸಾಗಿವೆ ಹಲವು ದಿನಗಳು
ಮೂಡದೇ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಾಲುಗಳು
ಸೋತಿದೆ ಮನ ಬರೆಯಲಾರದೆ ಕವನ
ಮೂಡಿಬಿಡು ಒಮ್ಮೆ ತಡಮಾಡದೆ ಈ ದಿನ

ಸಾಗರ ಸಂಗಮಕೆ ನದಿಯೊಂದು ಓಡುವಂತೆ
ಕೆಚ್ಚಲು ಕಚ್ಚಿ ಕ್ಷೀರವ ಹೀರಲು ಕರು ನುಗ್ಗುವಂತೆ
ಪೂರ್ಣ ಚಂದ್ರನ ಕಾಣಲು ನೈದಿಲೆ ಅರಳುವಂತೆ
ಈ ಮನಕೆ ಓಡಿ, ನುಗ್ಗಿ, ಅರಳು ಓ ಕವಿತೆ...

ತೋಚಿದ್ದು ಗೀಚಿರುವೆ!

ಮನದಲ್ಲಿ ಚಿಗುರೊಡೆದಿದ್ದ
ಕನಸು ಚಿವುಟಿಹೋಗಿದೆ
ಮತ್ತೆ ಎಂದಿಗೂ ಅರಳದ
ಬಾಡಿಹೋದ ಬಳ್ಳಿಯ ಹಾಗೆ


ಬಾಳ ಹಲವು ಕವಲು ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದೆ ಓಟ
ಕಮರಿಹೋದ ಕನಸುಗಳ ಹುಡುಕಾಟ
ಅವುಗಳನರಸಿ ಮತ್ತೆ ನನಸಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಠ


ಬೇಕಿದೆ ಒಂದು ಮಿಡಿಯುವ ಜೀವ
ನಮ್ಮ ಕಷ್ಟಗಳಿಗೆ ನೆರವಾಗುವಂತ ಭಾವ
ತುಂಬಲು ಸತ್ತು ಹೋದ ಬಯಕೆಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ಪ್ರಭಾವ


ಹೊರಹಾಕಲು ಈ ಚಿಂತೆಗಳ ರಾಶಿಯನ್ನ
ಬರೆದುಬಿಡೋಣ ರಾಶಿ ರಾಶಿ ಕವನಗಳನ್ನ
ಶಾರದೆ ಒಲಿಯುವವರೆಗೂ ತೋಚಿದ್ದು ಗೀಚೋಣ!